Bursa’da yaşayan 55 yaşındaki Minire Alkan, 35 yıl önce Erzurum’dan taşınarak hayatını tamamen engelli iki çocuğunun bakımına adadı. Eren ve Eda isimli çocukları, dokunulduğunda dahi kemikleri kırılabilen cam kemik hastalığıyla dünyaya geldi. Anne Alkan, eşinden ayrıldıktan sonra üç çocuğunun sorumluluğunu tek başına üstlendi.
Zorlu yaşam mücadelesi
Aile, devletin bağladığı toplam 35 bin liralık engelli maaşıyla ayakta kalmaya çalışıyor. Bu parayla hem ev kirasını ödüyor hem de Çanakkale’de üniversite okuyan oğlu Batuhan’ın masraflarını karşılıyor. Anne Alkan, çocuklarının temel ihtiyaçlarını karşılamak için 24 saat tetikte bekliyor. Oğlu Eren ise tekerlekli sandalyesiyle pazarda çorap satarak annesinin yükünü hafifletmeye çalışıyor.
Gelecek kaygısı ve hayaller
Minire Alkan’ın en büyük korkusu, kendisi hayattayken çocuklarının sahipsiz kalması. "Tek isteğim onlardan sonra ölmek" diyen anne, her gününü çocuklarının bakımıyla geçiriyor. Çocuklar ise kısıtlı imkanlarına rağmen hayata tutunuyor. Eren futbol oynama hayalini kurarken, Eda ise koyu bir Galatasaray taraftarı olarak bir gün stadyumda maç izlemeyi bekliyor.
