Ankara'nın uçsuz bucaksız Polatlı ovalarında buğday hasadının tamamlanmasıyla birlikte çiftçiler, topraklarını boş bırakmayarak ikinci bir üretim dönemine adım attı. Temmuz ayında toprakla buluşturulan yağlık ayçiçeği tohumları, yaklaşık 90 günlük bir gelişim sürecinin ardından tarlaları yeniden sarı renge boyadı. Ekim ayının ortasından kasım ayının başına kadar sürecek olan bu ikinci hasat dönemi, bölge üreticisi için hem ekonomik bir fırsat hem de tarımsal verimliliğin artırılması anlamına geliyor. Sulama imkanlarının elverdiği bölgelerde uygulanan bu yöntem, aynı yıl içerisinde iki kez ürün alabilmenin bereketini çiftçiye yaşatıyor.
Ziraat Mühendisi Çiftçiden Üretim Tavsiyesi
Polatlı Hıdırşeyh köyünde hem çiftçilik yapan hem de ziraat mühendisi kimliğiyle dikkat çeken Hasan Kılınç, aynı zamanda Ankara Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini yürütüyor. Tarımın zorlu ancak bir o kadar da stratejik bir alan olduğunu vurgulayan Kılınç, yaklaşık 7 yıldır kendi arazilerinde 300-400 dekar alanda ikinci ürün olarak ayçiçeği yetiştirdiğini belirtiyor. Kılınç, buğday hasadından sonra ayçiçeğinin fazla su istemeyen yapısının, araziyi ekonomik olarak değerlendirmek isteyen üreticiler için büyük bir avantaj olduğunu ifade ediyor. Türkiye'nin Cumhuriyet tarihinden bu yana süregelen yağ açığının kapatılması noktasında, İç Anadolu'daki bu tür havzaların potansiyelinin mutlaka kullanılması gerektiğini savunuyor.
Mekanizasyonla Gelen İşçilik Kolaylığı
Ayçiçeği üretiminin mekanizasyona son derece uygun olması, çiftçinin iş yükünü önemli ölçüde hafifletiyor. Hasan Kılınç, ekim ve bakım süreçlerinde yoğun bir işçiliğe ihtiyaç duyulmadığını, yalnızca sulama aşamasında kontrollü bir çalışma gerektiğini belirtiyor. Sabit boru hatları kullanıldığında, sadece iki kişilik bir ekiple geniş arazilerin sulama sisteminin yönetilebildiğini kaydeden Kılınç, bir kişinin pompa sistemini takip ederken diğerinin fıskiye ve yağmurlama düzeneklerini kontrol ettiğini anlatıyor. Hasat döneminde ise biçerdöverlerin devreye girmesiyle süreç hızlıca tamamlanıyor. Üstelik hasat sonrası tarlaya giren hayvanlar, dökülen ve saçılan ürünleri tüketerek hem atıkların değerlendirilmesini sağlıyor hem de yağlı bitki içeriği sayesinde hayvan beslenmesine katkıda bulunuyor.
Yerli Üretimle Dışa Bağımlılığı Azaltma Hedefi
Üretim beklentileri hakkında da bilgiler paylaşan Kılınç, dekarda 250 ile 300 kilogram arasında bir verim öngördüklerini dile getiriyor. Karadenizbirlik ile sözleşmeli üretim modeliyle çalışan çiftçi, elde edilen ürünün yağa dönüştürülüp posasının da hayvan yemi olarak kullanılmasıyla tam bir döngüsel ekonomi sağlandığını belirtiyor. Piyasa fiyatlarının geçen yıl 30 lira bandında olduğunu hatırlatan Kılınç, bu yılki beklentilerinin 35 ila 40 lira arasında şekillendiğini ifade ediyor. Ukrayna, Moldova ve Rusya gibi ülkelerden yapılan ithalatın azaltılması için yerli üretimin desteklenmesinin şart olduğunu belirten Kılınç, üretimin artmasının milli kaynakların ülke içinde kalması anlamına geldiğini vurguluyor. Eylül ayında elde edilecek gelirin, kış aylarındaki tohum ve gübre masraflarını karşılayarak çiftçiye nefes aldırması hedefleniyor.
