Artvin'in Yusufeli ilçesine bağlı Köprügören köyünde, haziran ayında başlayan çeltik üretim serüveni, bugünlerde yerini hummalı bir hasat telaşına bıraktı. Yaklaşık dört ay boyunca büyük bir özenle bakılan ve tarlaların sürekli su altında tutulmasıyla olgunlaşan çeltikler, üreticilerin ellerinde yeniden hayat buluyor. Modern tarım makinelerinin yaygınlaştığı günümüzde, bölge halkı pirincin doğal dokusunu ve lezzetini bozmamak adına geleneksel yöntemlerden vazgeçmiyor. Üreticiler, tarlaya girerek oraklarıyla tek tek biçtikleri çeltikleri, yine geleneksel bir yöntem olan taş ve kütük üzerine vurarak saplarından ayırıyor. Bu zahmetli süreç, ürünün sofralara ulaşana kadar geçtiği uzun ve meşakkatli yolculuğun sadece bir parçası olarak öne çıkıyor.
Zahmetli bir yolculuğun sonunda gelen lezzet
Üretici Sevgi Pehlivan, pirincin sofralara gelene kadar geçirdiği aşamaların ne kadar zorlu olduğunu vurgulayarak, haziran ayından itibaren tarlaların suyla doldurulmasıyla başlayan sürecin büyük bir emek istediğini belirtiyor. Eskiden öküzlerle yapılan toprak hazırlığının artık traktörlerle gerçekleştirildiğini ifade eden Pehlivan, suyun yaz boyu tarlada tutulmasının zorunluluğuna dikkat çekiyor. Çeltiğin yetişmesi için suyun hayati bir öneme sahip olduğunu belirten üreticiler, hasat döneminde ise kütük üzerinde dövme işleminin büyük bir fiziksel güç gerektirdiğini dile getiriyor.
Geçmişten günümüze değişen ve değişmeyenler
Hasat çalışmalarına destek veren Kadir Keleş, çocukluğunda öküzlerle yapılan bu işlerin günümüzde traktörlerle kolaylaştığını ancak temel yöntemin aynı kaldığını anlatıyor. Tarladaki suyun içerisinde yürüyerek yapılan hasadın, bölgenin kültürel bir mirası olduğunu belirten Keleş, biçilen çeltiklerin kütüğe vurularak ayıklanması ve ardından değirmene götürülmesiyle sürecin tamamlandığını ifade ediyor. Bu geleneksel yöntem, pirincin doğal yapısının korunmasında kilit rol oynuyor.
Ankara'dan Artvin'e uzanan lezzet yolculuğu
Yusufeli'nde üretilen çeltiğin ünü, ilçe sınırlarını aşarak Türkiye'nin dört bir yanına ulaşıyor. Ankara'dan özel olarak pirinç almak için Artvin'e gelen Şükrü Çakaloğlu, bu bölgede yetişen pirincin lezzetinin başka hiçbir yerde bulunmadığını savunuyor. Her yıl hasat döneminde Yusufeli'ne gelerek ihtiyacı olan pirinci bizzat temin ettiğini belirten Çakaloğlu, bu doğal lezzeti çevresindeki arkadaşlarına da ulaştırdığını ifade ediyor. Yusufeli pirincinin meşhur tadı, üreticinin çektiği tüm zahmete değen bir ödül olarak görülüyor.
