Suna Tan'ın hayat hikayesi, "imkansız" kelimesinin aslında ne kadar göreceli olduğunu gösteriyor. 7 kardeşin tek kız çocuğu olarak büyüyen Tan, okula gitmeyi o kadar çok istedi ki bir gün annesini ikna etti. Ama o okul macerası, başlamadan bitti. Şimdi 72 yaşında ve elinde, annesinin hayatını anlatan bir roman var.
Bir saatlik okul serüveni
Küçük Suna, ağabeyinin okula gidip gelişini izlerken içinde tarif edilemez bir okuma isteği büyüdü. Babasından gizli, annesiyle birlikte mahallesindeki okula gitti. Öğretmeni yazısını beğenip onu tahtaya kaldırdı, teneffüste çocuklar hayranlıkla baktı. O an her şey mükemmeldi. Ama bir saat sonra babası okula geldi ve "Hadi kızım, gidiyoruz" dedi. Okul hayatı, toplam bir saat sürdü.
Annenin vasiyeti ve yıllar süren hazırlık
Okul kapıları kapansa da merakı hiç bitmedi. 12-13 yaşlarında eve gelen gazete ve kitapları kendi çabasıyla sökmeyi başardı. Yıllar sonra annesi ona bir soru sordu: "Benim hayatımı yazarsan roman olur, yazar mısın?" Tan, "Elbette yazarım" dedi ve o günden sonra notlar tutmaya başladı. Annesinin hayatını, geçmişe dair hatıralarını defterlere işledi. Bu notlar, yıllar sonra "Anneme Sözüm Vardı" adıyla kitap oldu.
"Başaramam diyenlerin hikayesi"
Tan, kitabının sadece bir roman değil, aynı zamanda bir azim örneği olduğunu söylüyor. "İnsan gerçekten isterse başaramayacağı hiçbir şey yoktur" diyor. Yayıncısı Talat Özer ise bu eseri, "Ben başaramam diyen herkesin başarı hikayesi" olarak nitelendiriyor. Peki ya sırada ne var? Tan'ın kalemi elinden bırakmaması ve yeni hikayelerle okurların karşısına çıkması bekleniyor.
