Eskişehir Odunpazarı’ndaki tarihi dokunun içinde, modern iş dünyasının stresinden uzaklaşan bir zanaatkarın hikayesi yükseliyor. 8 yıl önce kurumsal hayattaki kariyerini noktalayan Necmiye Çulhaöz, bugün baba mesleği olan ahşap ustalığı ile deri işlemeciliğini birleştirerek özgün aksesuarlara imza atıyor.
Yeni bir yolculuk başladı
Pandemi sürecinde kendi çabalarıyla deri işlemeyi öğrenen 48 yaşındaki Çulhaöz, tasarımlarında seri üretimden tamamen kaçınıyor. Dana derisini kiraz ve ceviz gibi ağaçlarla bir araya getiriyor. Çanta, kolye ve saç aksesuarları gibi ürünlerde cam ile lüle taşı gibi yerel detayları da kullanıyor. Hiçbir şablon kullanmadan, kıl testere ve zımpara gibi geleneksel yöntemlerle çalışan zanaatkar, her üründen sadece bir tane üretmeye özen gösteriyor.
Geleneksel sanatlar yaşayacak mı
Çulhaöz için bu üretim biçimi sadece bir iş değil, aynı zamanda bir miras aktarımı. Teknolojik makineler yerine el işçiliğini tercih eden Çulhaöz, usta-çırak ilişkisinin günümüzde zayıfladığını belirtiyor. Yine de bilgisini oğluna ve çevresindekilere aktararak zanaatın devam etmesi için çabalıyor. Müşteriye özel, sınırlı sayıda üretilen bu parçalar, Eskişehir’in tarihi atmosferini modern aksesuarlarla birleştirerek kullanıcıya ulaşıyor. Bir çantanın tasarımı ve üretimi bazen bir ayı bulabiliyor. Peki, el emeği bu nadir parçalar seri üretimin hakim olduğu pazarda kendine daha fazla yer bulabilecek mi?
