Eskişehir, eğitim dünyasının geleceğini şekillendirecek kritik bir tartışmaya ev sahipliği yaptı. Anadolu Üniversitesi Öğrenci Merkezi Yunus Emre Salonu'nda bir araya gelen akademisyenler, eğitim fakültesi öğrencileri ve okul yöneticileri, küresel ölçekte yaşanan öğrenme krizini ve bu krizin Türkiye'deki yansımalarını masaya yatırdı. Eğitim Reformu Girişimi ve Öğretmen Ağı iş birliğiyle düzenlenen Okula Veriyle Bakmak başlıklı etkinlikte, Prof. Dr. Adnan Boyacı, eğitimin geleceğine dair ezber bozan değerlendirmelerde bulundu. Boyacı, modern dünyanın sunduğu teknolojik imkanların ötesinde, eğitimin temelinde yatan insan faktörünün vazgeçilmezliğini vurguladı.
Küresel öğrenme krizinin gölgesinde değişen aile yapısı
Dünya Bankası'nın 2017 yılında yayımladığı Krizdeki Öğrenme raporuna atıfta bulunan Prof. Dr. Adnan Boyacı, meselenin sadece Türkiye ile sınırlı olmadığını, tüm dünyayı etkisi altına alan bir öğrenme kriziyle karşı karşıya olduğumuzu belirtti. Boyacı'ya göre, bugün öğretmenlik mesleğine adım atan gençleri, geçmişin alışıldık öğrenci ve veli profilleri beklemiyor. Sosyolojik değişimlerin aile kurumunu yıprattığını ve bu durumun değer eğitimini aileden okulun omuzlarına yıktığını ifade eden Boyacı, öğretmenlerin üzerindeki sorumluluk yükünün hiç olmadığı kadar ağırlaştığına dikkat çekti. Tüketim kalıplarının ve veli-çocuk ilişkisinin kökten değiştiği bu yeni dönemde, eğitimcilerin sadece bilgi aktaran değil, aynı zamanda sosyal ve duygusal bir rehberlik rolü üstlenmesi gerektiği gerçeği öne çıkıyor.
Teknolojinin ötesinde: Öğretmenin adanmışlık gücü
Eğitimde teknolojik altyapının iyileştirilmesinin tek başına bir kurtuluş reçetesi olmadığını savunan Prof. Dr. Boyacı, en modern okul binalarının veya en gelişmiş yapay zeka araçlarının bile öğretmenin sınıftaki ilgisi ve adanmışlığı kadar etkili olabileceğini belirtti. Eğitimin bir insan süreci olduğunu hatırlatan Boyacı, okulun kapısından giren öğrencinin, öğretmenin rehberliğinde işlenerek topluma kazandırıldığını ifade etti. Gerçek bir eğitim reformunun, müfredat güncellemelerinden ziyade, merkezine öğretmen ve okul müdürünü alan bir yaklaşımla mümkün olabileceğini savunan Boyacı, bu noktada yerli ve milli bir model ihtiyacının altını çizdi. Batı'dan alınan hazır modellerin Türkiye'nin toplumsal dokusuna tam olarak uymadığını, bu nedenle geleneksel değerleri modern dünyayla harmanlayan terzi işi çözümler üretilmesi gerektiğini vurguladı.
Yapay zeka bir destek aracıdır, öğretmen ise medeniyetin mimarıdır
Günümüzde sıkça tartışılan yapay zekanın öğretmenlerin yerini alıp almayacağı sorusuna net bir yanıt veren Prof. Dr. Adnan Boyacı, öğrenmenin sadece veri aktarımı değil, sosyal, duygusal ve kültürel bir etkileşim süreci olduğunu hatırlattı. Yapay zekanın kişiselleştirilmiş öğretim süreçlerinde bir yardımcı olarak kullanılabileceğini ancak bir öğretmenin öğrenciyle kurduğu o derin duygusal bağı asla ikame edemeyeceğini belirtti. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana Türkiye'nin eğitimdeki başarısının arkasında siyasetçilerden ziyade öğretmenlerin, yazarların ve akademisyenlerin emeği olduğunu ifade eden Boyacı, geleceğin öğretmenlerine ise sürekli öğrenen ve kendini dönüştüren bireyler olmaları çağrısında bulundu. Eğitim, toplumsal bir mutabakatın ürünüdür ve bu medeniyet iddiasını taşıyacak olanlar, sınıflarda öğrencilerine dokunan muallimlerdir.
