Ege Diyabetliler Derneği Başkanı Gamze Bakkallar, 16 yıldır diyabetli bireylerin hem sosyal hem de sağlık sorunlarına çözüm arıyor. Kendisi de Tip 1 diyabet hastası olan ve yaşadığı görme kayıpları sonrası bu mücadeleye girişen Bakkallar, hastalığın kendisinden çok toplumsal bilinçsizliğin engel oluşturduğunu vurguluyor. Bugünün teknolojisi yaşam kalitesini artırsa da, bu cihazlara ulaşmak ciddi bir ekonomik yük haline geldi.
MALİYETLER AİLELERİ ZORLUYOR
İnsülin pompaları yaklaşık 140 bin TL seviyesindeyken devletin sağladığı destek sadece 20 bin TL civarında kalıyor. Aylık 10 bin TL tutan sensör masrafı ise özellikle dar gelirli aileleri çıkmaza sürüklüyor. Bakkallar, 18 yaş sınırıyla kesilen sensör desteğinin hastalığın kronik yapısıyla çeliştiğini belirtiyor. Birçok aile, çocuklarının sağlığı için temel ihtiyaçlarından fedakarlık etmek zorunda kalıyor.
BİREYSEL DESTEKLERDEN TOPLUMSAL ÇAĞRIYA
Bakkallar, devletin yaş sınırlaması olmaksızın tüm hastalara teknolojik destek sağlaması gerektiğini savunuyor. Sadece tıbbi cihaz desteğiyle kalmayıp diyabetli bireylerin beslenme ihtiyaçlarına yönelik girişimlerde de bulunuyor. Geçtiğimiz günlerde milli sporcu Sahra İnamlık’ı yarışmada yalnız bırakmayarak dayanışma ruhunu vurgulayan Bakkallar, tüm bağışçıları ve yetkilileri bu hayati teknoloji erişimi konusunda harekete geçmeye çağırıyor. İnsanlar çocuklarının sağlığı için ek işler yaparak bu maliyetleri karşılamaya çalışıyor. Peki, devlet bu yaş sınırını esnetmek için yeni bir adım atacak mı?
