Mersin Anamur’da yaşayan Hasan Püryan, yıllarca camilerde görev yaptıktan sonra rotasını çocukluk hatıralarına çevirdi. Püryan, babasından miras kalan ve köylünün un ihtiyacını karşılayan tarihi su değirmenini yeniden çalışır hale getirerek unutulmaya yüz tutan bir geleneği hayatta tutuyor.
BABADAN KALAN MİRASA SADAKAT
Püryan, yıllar önce Kastamonu'da başlayan meslek hayatını noktalayıp baba ocağına döndüğünde değirmeni atıl durumda buldu. Babasının "Ben nasıl yaşattıysam sen de devam ettir" vasiyetini kendine rehber edindi. Değirmeni elektrikli sisteme geçirmek yerine doğal su gücüyle çalıştırmayı tercih etti. Bu kararıyla sadece bir üretim alanı değil, aynı zamanda geçmişten bir emaneti korumuş oldu.
DOĞAL ÜRETİMİN PEŞİNDEKİ İNSANLAR
Günümüzde teknolojiye yenik düşen su değirmenleri birer birer yok olsa da Püryan'ın değirmeni taş duvarları ve ahşap düzenekleriyle ayakta kalmayı başardı. Çevredeki mahalle sakinleri, doğal yöntemlerle öğütülen una ulaşmak için hala bu eski yapının yolunu tutuyor. Anamur Müftülüğü heyeti de Püryan’ı ziyaret ederek, bu kültürel mirasa sahip çıkmanın genç nesillere önemli bir vefa örneği sunduğunu vurguladı. Püryan, sağlığı elverdiği sürece bu çarkı döndürmeye kararlı olduğunu söylüyor.
