Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti açıklarında meydana gelen ve yürekleri dağlayan gemi faciasının ardından Hatay'ın Reyhanlı ilçesinde yas hakim. Girne'den Mersin'e doğru seyir halindeyken sulara gömülen gemide bulunan 33 yaşındaki Mustafa Demir ve 28 yaşındaki Mahmut Demir'den gelen acı haber, Harran Mahallesi'ndeki baba ocağını yasa boğdu. Uzun süren umutlu bekleyişin hüsranla sonuçlanması üzerine, aile üyeleri ve sevenleri Harran Camii'nde bir araya gelerek kardeşler için gıyabi cenaze namazı kıldı. Kılınan namaz sırasında cami avlusunda gözyaşları sel olurken, Demir ailesinin yaşadığı büyük acı tüm ilçeyi derinden sarstı.
Denizden eli boş dönmenin ağırlığı
Kardeşlerinin kaybolduğu haberini alır almaz soluğu Kıbrıs'ta alan ve arama kurtarma çalışmalarını yakından takip eden ağabey Türker Demir, yaşadığı çaresizliği kelimelere dökmekte zorlanıyor. Kardeşlerini sağ salim ya da en azından naaşlarını alıp memleketine getirme sözüyle yola çıkan Türker Demir, arama çalışmalarından sonuç alamamanın verdiği tarifsiz acıyı paylaştı. Kardeşlerinin ne ölüsüne ne de dirisine ulaşabildiğini ifade eden acılı ağabey, bir parça olsun iz bulamamanın kendisini kahrettiğini dile getirdi.
Babasına verdiği sözü tutamamanın vicdan azabı
Eve döndüğünde yaşadığı en zor anın babasıyla yüzleşmek olduğunu belirten Türker Demir, o anları şu sözlerle anlattı: Ben kardeşlerimi alıp Hatay'a geri götüreceğim diye söz vermiştim ama maalesef bunu başaramadım. Götüremezsem babamın yüzüne nasıl bakarım diye düşünüyordum. Eve geldiğimde arabadan inmeye bile cesaret edemedim, beni kardeşlerim kollarımdan tutarak içeri getirdiler. Babamın dizlerine kapandım ancak yaşadığım mahcubiyetten dolayı gözlerinin içine bakamadım. Ben ölüsüne bile razıydım ama onu bile bana vermediler. Babamdan özür diledim, ayaklarına kapanıp öptüm. Babam ise bana evladım, bu senin elinde olan bir şey değil, onların eceli gelmiş ve deniz onları aldı diyerek teselli etmeye çalıştı.
Harran Mahallesi'nde hüzünlü veda
Demir ailesi için artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Kardeşlerin yokluğu, Reyhanlı'daki evlerinde derin bir boşluk bırakırken, gıyabi cenaze namazı sonrası aile üyeleri taziyeleri kabul etti. Kardeşlerini son bir kez görememenin ve onları toprağa verememenin verdiği burukluk, ailenin üzerindeki kara bulutları dağıtmaya yetmedi. Türker Demir'in yaşadığı bu dram, bir ağabeyin kardeşlerine karşı duyduğu sorumluluk duygusunun ve babasına karşı hissettiği evlatlık mahcubiyetinin en acı yansıması olarak hafızalara kazındı. Arama çalışmalarının sonuçsuz kalması, ailenin acısını katlarken, Reyhanlı halkı da bu zor günlerinde Demir ailesini yalnız bırakmayarak acılarına ortak oldu.
