Türkiye’nin gül üretim merkezi Isparta’da tarlalar yeniden renklendi. Hasat dönemiyle birlikte üreticiler ve mevsimlik işçiler, güneş henüz doğmadan bahçelerin yolunu tutuyor. Haziranda sona erecek bu zahmetli süreçte toplanan her bir gül çiçeği, fabrikalarda işlenerek kozmetik sanayisinde kullanılacak değerli yağlara ve gül suyuna dönüşüyor.
Zahmetli işin püf noktaları
Gül yetiştirmek, üreticilere göre bir çocuğa bakmakla aynı özeni gerektiriyor. Ot temizliğinden gübrelemeye kadar yoğun emek isteyen süreç, hasat zamanı zirveye çıkıyor. Üreticiler, modern tesislerde işlenen güllerin 1800’lü yıllardan bu yana süregelen bir gelenekle dünyaya ihraç edildiğini belirtiyor.
Hasat bütçeye nasıl yansıyor
Bahçede ter döken mevsimlik işçiler, sabah 04.30 gibi başladıkları mesailerinde günlük 700 ile 800 lira arasında gelir elde ediyor. İşçi başına günde ortalama 20-25 kilo gül toplanıyor. Üreticiler ise bu yılki verimden umutlu olsa da, mazot ve işçilik gibi maliyetlerin yüksekliği nedeniyle kâr marjının daraldığını ifade ediyor. 2 dekarlık bir bahçeden yaklaşık 160 bin liralık gelir hedefleniyor ancak masraflar düşüldüğünde üreticinin cebine kalan miktar azalıyor.
