İzmir'in Buca ilçesinde yaşayan 9 yaşındaki Yağmur Kolaç, hayata gözlerini açtığı ilk andan itibaren zorlu bir mücadelenin içinde yer alıyor. Henüz 25 haftalıkken, sadece 700 gram ağırlığında dünyaya gelen Yağmur, iki ay boyunca küvözde kalarak yaşama tutunmayı başardı. Ancak ilerleyen süreçte bacaklarındaki sertlik ve gelişimindeki farklılıklar, ailesini endişelendirmeye başladı. 14 aylıkken yapılan detaylı tetkikler sonucunda, doğum sırasında yaşanan oksijensiz kalma durumu nedeniyle serebral palsi tanısı konulan küçük kız, o günden bu yana desteksiz yürüyebilmek için büyük bir azimle çalışıyor.
Küçük yaşta başlayan büyük mücadele
Yağmur'un yaşam yolculuğu, ailesi için de bir sınav niteliğinde oldu. Bebekliğinde oturamayan ve emekleyemeyen Yağmur için dönüm noktası, 5,5 yaşındayken geçirdiği Select Dorsal Rizotomi ameliyatı oldu. Bu operasyon sayesinde kasılmaları azalan ve yürüteç yardımıyla hareket kabiliyeti kazanan Yağmur, bugün okul hayatında da oldukça başarılı bir öğrenci. Ali Kuşçu İlkokulu'nda kaynaştırma öğrencisi olarak eğitim gören Yağmur, sadece dersleriyle değil, kaleme aldığı öykülerle de dikkat çekiyor. Okulunun çıkardığı kitapta kendi hikayesine yer verilen Yağmur, azmiyle yaşıtlarına örnek oluyor.
Anne ve babanın fedakarlık dolu günleri
Kızlarının her anında yanında olan anne Nevin Kolaç ve baba Veli Kolaç, Yağmur'un bağımsız bir birey olabilmesi için tüm imkanlarını seferber ediyor. Anne Nevin Kolaç, kızının zekasına ve başarısına vurgu yaparak, en büyük korkularının kendileri olmadığında Yağmur'un yaşayacağı zorluklar olduğunu belirtiyor. Baba Veli Kolaç ise haftanın altı günü fizik tedavi, bir günü ise havuz seanslarıyla geçen yoğun tempoyu anlatırken, devlet desteğinin sınırlı kaldığını ve geri kalan seansları kendi imkanlarıyla karşılamaya çalıştıklarını ifade ediyor. Havuz seanslarının Yağmur'un gövdesini dik tutmasında büyük fayda sağladığını belirten baba, kızının yerde sürünmekten koltuğuna kendi başına çıkabildiği günlere gelmesinin kendileri için büyük bir mutluluk kaynağı olduğunu dile getiriyor.
Makine mühendisi olma hayali
Yağmur Kolaç, tüm fiziksel zorluklara rağmen geleceğe umutla bakıyor. Teneffüslerde yürüteciyle koridorlarda gezmekten keyif alan ancak bahçede arkadaşlarıyla özgürce koşabilmenin hayalini kuran Yağmur, büyüdüğünde makine mühendisi olmak istediğini söylüyor. Kondisyon bisikletiyle başlayan spor serüvenini gerçek bisiklete binerek taçlandıran küçük kız, ilerleme kaydettiği için çok mutlu olduğunu belirtiyor. Kendi ayakları üzerinde durabileceği o günü sabırla bekleyen Yağmur, herkesin desteğini beklediğini ifade ederek, hayallerine ulaşmak için her gün bir adım daha attığını vurguluyor. Ailesi ise kızlarının bu bağımsızlık yolculuğunda ona destek olmak isteyen herkese kapılarının açık olduğunu belirterek, Yağmur'un daha sağlıklı bir geleceğe kavuşması için ellerinden gelenin fazlasını yapmaya devam edeceklerini söylüyor.
