Kilis’te yorgancılık denince akla gelen ilk isimlerden biri olan Cuma Yıldız, 45 yıldır iğne iplikle ekmeğini kazanıyor. Ancak usta, bugün dükkanında çırak bulamadığı için mesleğinin geleceğinden endişe duyuyor.
GEÇMİŞE DAİR ANILARI PAYLAŞIYOR
Eski günlerin kazancı çok farklıydı
Yıldız, yorgancılığın Kilis’te altın çağını yaşadığı dönemleri hatırlatıyor. Eskiden bu mesleğin memurluktan bile daha çok kazandırdığını anlatıyor. O dönemlerde yorgancılar, toplumda saygın bir yere sahipti. Bugün ise satışlar o kadar azaldı ki, usta bazen iki ay boyunca tek bir yorgan bile satamıyor.
Mesleği kurtarma çağrısı
Usta, yorgancılığın tamamen tarihe karışmaması için yetkililerden destek bekliyor. Valilik öncülüğünde kurulacak bir kooperatifle ürünlerin pazarlanabileceğini düşünüyor. Bu sayede hem unutulmaya yüz tutmuş bir el sanatı yaşayacak hem de yeni nesil meslekle tanışabilecek.
Peki bu durum senin hayatını nasıl etkiler? Bir şehrin kültürel hafızası ve geleneksel el sanatları yok olduğunda, yerel kimlik de bir parça eksiliyor. Eğer bu meslek kolları desteklenmezse, yerel üretim kültürü yerini tamamen fabrikasyon ürünlere bırakacak. Bundan sonraki süreçte yerel idarelerin bu tür zanaatlara sahip çıkıp çıkmayacağını hep birlikte göreceğiz.
