Manisa'nın Demirci ilçesinde yaşayan 92 yaşındaki Mehmet Ali Ağaçcı, 1951 yılında adım attığı semercilik mesleğinde 70 yılı aşkın bir süreyi geride bıraktı. İlerleyen yaşına ve hareket kabiliyetini kısıtlayan fiziksel zorluklara rağmen, her sabah iki bastonundan destek alarak dükkanının yolunu tutan Ağaçcı, ilçede bu kadim zanaatı icra eden son usta olmanın sorumluluğunu taşıyor. Hayvanların anatomik yapısına uygun, özenle hazırladığı semerlerle hem mesleğini yaşatıyor hem de bölgedeki yük hayvanlarının konforunu sağlamaya devam ediyor.
Hayvanın hakkı her şeyden önce gelir
Mesleğini icra ederken temel felsefesini hayvan sevgisi üzerine kuran Ağaçcı, semer yapımının sadece teknik bir iş olmadığını, aynı zamanda vicdani bir sorumluluk taşıdığını vurguluyor. Semer yaparken insandan ziyade hayvanın rahatını ön planda tuttuğunu belirten usta, bu konudaki hassasiyetini şu sözlerle dile getiriyor: İnsanın hakkını bir şekilde ödersiniz ancak hayvanın hakkını ödemek mümkün değildir. Yaptığımız semerlerle hayvanı yormamalı, onların rızasını ve duasını almalıyız. Bu anlayışla, 92 yaşında olmasına rağmen rüyalarında bile semer ürettiğini ifade eden Ağaçcı, işine duyduğu derin sevginin kendisini ayakta tutan en büyük güç olduğunu belirtiyor.
Geçmişin izleri ve değişen yaşam koşulları
Geçmişte Demirci'de semerciliğin oldukça yaygın bir meslek olduğunu anımsatan Ağaçcı, o dönemlerde ilçede yaklaşık 20 semerci ustasının bulunduğunu ve hanlarda çok sayıda hayvanın barındığını anlatıyor. Zamanla teknolojinin gelişmesi ve ulaşımda motorlu araçların yaygınlaşmasıyla birlikte hanların kapandığını ve mesleğin unutulmaya yüz tuttuğunu ifade eden usta, bugün sadece bağında bahçesinde yük hayvanı kullanan vatandaşların sayesinde zanaatını sürdürebildiğini belirtiyor. Mesleğin zorluklarına rağmen, bu işten kazandığı helal rızıkla çocuklarını evlendirip yuva kurduğunu gururla ifade ediyor.
Malzeme seçiminde titizlik ve bölgesel talep
Semer üretiminde kullandığı malzemelerin kalitesine büyük önem veren Mehmet Ali Ağaçcı, her bir parçayı farklı bölgelerden özenle temin ediyor. Semerin ahşap iskeletini derelerden topladığı çınar ağaçlarından yapan usta, ipleri ve sazları Kütahya'dan, derileri ise Tire'den getirterek üretim sürecini tamamlıyor. İç dolguda ise dayanıklılığı nedeniyle kendir kullanmayı tercih ediyor. Sadece Demirci'den değil, Gördes, Selendi ve Simav gibi çevre ilçelerden de semer tamiri için gelen müşterilerinin olması, Ağaçcı'nın zanaatına duyulan güvenin ve ihtiyacın hala devam ettiğini gösteriyor. 92 yıllık yaşamına sığdırdığı bu emek dolu serüven, unutulmaya yüz tutmuş zanaatların yaşayan son temsilcilerinin ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.
