Ordu'nun Ünye ilçesinde bulunan Mustafa Rakım Anadolu Lisesi, sadece akademik başarılarıyla değil, aynı zamanda öğrencilerine sunduğu sanatsal atmosferle de dikkat çekiyor. Okula ismini veren, Osmanlı döneminin en önemli hattat ve ressamlarından biri olan Ünyeli Mustafa Rakım Efendi'nin mirası, bugün okulun sanat atölyesinde yetişen genç yetenekler tarafından yaşatılıyor. Küçük yaşta İstanbul'a giderek ağabeyi meşhur hattat İsmail Zühdî Efendi'nin yanında eğitimini tamamlayan ve Sultan III. Selim'in portresini çizecek kadar büyük bir ustalık sergileyen bu tarihi şahsiyetin adını taşıyan bir kurumda eğitim görmenin verdiği sorumluluk, öğrencilerin sanatsal üretimlerine de yansıyor.
Sanatın Işığında Bir Eğitim Felsefesi
Okulda 10, mesleğinde ise 15 yılını geride bırakan Görsel Sanatlar Öğretmeni Neslihan Özdemir, bu özel kurumda görev yapmanın kendisi için taşıdığı anlamı vurguluyor. Özdemir, Mustafa Rakım Efendi gibi dev bir ismin gölgesinde çalışmanın hem bir gurur kaynağı olduğunu hem de büyük bir sorumluluk yüklediğini belirtiyor. Ancak Özdemir'in eğitim anlayışı, öğrencilerine sadece teknik beceriler kazandırmanın çok ötesine geçiyor. Öğrencileriyle vaktinin büyük bir kısmını geçirdiği atölyeyi, bir üretim merkezinden ziyade bir düşünce laboratuvarı olarak tanımlıyor. Öğretmen Özdemir, asıl amacının öğrencilerin sadece iyi resim yapmalarını sağlamak değil, hayatı sorgulayan, eleştirel düşünebilen ve kültürel derinliğe sahip bireyler yetiştirmek olduğunu ifade ediyor. Ona göre, bir öğrenci atölyeden mezun olduğunda yanında sadece tuvalindeki resimleri değil, hayatı boyunca kullanacağı kalıcı bir bakış açısını da götürmeli.
Kademeli Gelişim ve Özgüvenin İnşası
Sanatsal yolculuk, okulun 9'uncu sınıfından itibaren oldukça disiplinli ve kademeli bir süreçle başlıyor. Öğrenciler ilk aşamada temel desen ve karakalem teknikleriyle sanata adım atıyor. İlerleyen sınıflarda ise ilgi ve yeteneklerine göre akrilik veya sulu boya gibi farklı tekniklere yönlendirilen gençler, kendi sanatsal kimliklerini keşfetme özgürlüğüne sahip oluyor. Bu süreçte ortaya çıkan eserler, okul içi ve yılsonu sergileriyle geniş kitlelerle buluşuyor. Özdemir, çalışmaların sergilenmesinin öğrenciler üzerinde yarattığı özgüven artışının, eğitim sürecinin en ödüllendirici yanlarından biri olduğunu dile getiriyor. Gençlerin kendi emeklerinin takdir edildiğini görmesi, onların sanata olan bağlılıklarını da güçlendiriyor.
Derslerin Stresinden Sanatın Huzuruna
Atölye, öğrenciler için akademik derslerin yoğun temposundan kaçabilecekleri bir sığınak görevi de görüyor. Okulun 9'uncu sınıf öğrencilerinden Cemre Mehel, atölye ortamının kendisi için ifade ettiği huzuru şu sözlerle anlatıyor: Resim yaparken derslerin stresini tamamen unutuyorum. Tuvalin başına geçtiğimde boyalarla iç içe olmak ve duygularımı yansıtmak bana büyük bir rahatlama sağlıyor. Kendimi mutlu hissettiğim bu ortamda, çizim yaparken genellikle ailemi düşünüyorum ve bu süreç beni son derece huzurlu kılıyor. Sanatın bu iyileştirici etkisi, öğrencilerin sadece sanatsal değil, duygusal gelişimlerine de katkı sağlıyor. Mustafa Rakım Efendi'nin izinden giden bu gençler, hem geçmişin mirasını taşıyor hem de kendi geleceklerini sanatın renkleriyle yeniden inşa ediyorlar.
