Sakarya’da yaşayan 42 yaşındaki Safiye Güzel, 14 yaşında aile büyüklerinden öğrendiği kilim dokumacılığını bugün bir yaşam biçimi haline getirdi. Serdivan Halk Eğitim Merkezi’nde eğitmenlik yapan Güzel, eski teknikleri ve aile yadigarı araç gereçleri kullanarak bu kadim zanaatı günümüze taşıyor.
NESİLDEN NESİLE AKTARILAN MİRAS
Güzel, dokumacılığı sadece bir üretim süreci olarak görmüyor. Yünün yıkanmasından ipliklerin boyanmasına kadar her aşamayı öğrencilerine uygulamalı gösteriyor. Sadece yün ve pamuğu değil, eski kıyafetleri de geri dönüştürerek kilimlere hayat veriyor. Kursiyerleri arasında her yaştan insanın bulunduğunu belirten usta öğretici, bilginin paylaşıldıkça değer kazandığına inanıyor.
Kendi kızını da bu sanatla yetiştiren Güzel, mesleğin son temsilcilerinden biri olduğunu vurguluyor. Yerel imkanların kısıtlı olmasına rağmen azimle çalışan eğitmen, gençleri geleneksel dokumaya teşvik etmek için çabalıyor. Peki, bu sanatın geleceği ne olacak? Safiye Güzel, yetkililerden ve toplumdan daha fazla destek bekleyerek geleneksel dokumacılığın tarihe karışmasını engellemek istiyor.
