Şırnak’ın yüksek rakımlı dağlarında, kış ve ilkbahar aylarında yağan bol yağışlar şaşırtıcı bir sonucu beraberinde getirdi. Meşe ağaçlarının dallarını saran ve yöre halkının "gezu" olarak adlandırdığı kudret helvası, tam 30 yıl aradan sonra bölgede adeta bir bayram havası yarattı.
EMEĞİN SONUCU SOFRALARA DÖNÜYOR
Sabahın ilk ışıklarıyla traktörlerine binen vatandaşlar, dağ yollarını aşarak meşe ormanlarına ulaşıyor. Toplanan dallar, evlerin damlarında üç gün boyunca kurutuluyor. Ardından çubuklarla dövülerek yapraklarından ayrılan ürün, defalarca elenerek toz haline getiriliyor veya kaynatılarak pekmeze dönüştürülüyor. Köylüler, bu zahmetli sürecin sonunda elde ettikleri doğal lezzeti hem kendi sofralarına taşıyor hem de satarak aile ekonomisine katkı sağlıyor.
NESİLLERİN NADİREN GÖRDÜĞÜ BİR ZENGİNLİK
Gezu, sadece bir gıda değil, bölge kültürünün parçası olan doğal bir şifa kaynağı olarak görülüyor. 60-70 yaşındaki yerel halk, ömründe sadece ikinci kez böyle bir berekete şahitlik ettiğini belirtiyor. Hiçbir insan müdahalesi olmadan, tamamen doğanın sunduğu bu armağan; yoğurtla karıştırılıyor, çay şekeri yerine kullanılıyor veya doğrudan tüketiliyor. Katkı maddesi içermeyen bu kadim lezzet, Mezopotamya’nın unutulmaya yüz tutmuş geleneklerini yeniden canlandırıyor.
