Van'ın İpekyolu ilçesinde bulunan eski bir atölye, yarım asra yaklaşan bir emeğe ev sahipliği yapıyor. Halil ve İsmail Kalender kardeşler, babalarından devraldıkları demircilik zanaatını modern sanayinin tüm baskısına rağmen sürdürüyor.
Zanaatın son temsilcileri
Sanayi tipi seri üretim, el emeği ürünlerin piyasadaki yerini hızla daraltıyor. Kalender kardeşler, 40 yıla yakın süredir dükkanlarının kepenklerini her sabah aynı inançla açıyor. Ancak çırak yetişmemesi ve gençlerin bu ağır işe ilgi göstermemesi, mesleği tükenme noktasına getiriyor. Halil Kalender, yeni üretilen eşyaların kalitesizliğinden yakınırken, eski el yapımı ürünlerin 15 yıl dayandığını vurguluyor.
Neden bu işi bırakmıyorlar
Modern dünyanın sunduğu kolaylıklar, tamir kültürünü de yok ediyor. İnsanlar artık bozulan eşyayı onartmak yerine yenisini almayı tercih ediyor. Buna rağmen kardeşler, mesleğin getirdiği helal kazancın bereketine inanıyor. Başka bir iş bilmedikleri için bu zorlu yola devam eden ikili, zanaatın son temsilcileri olarak tarihe direniyor. Peki, el emeği ustalık tamamen bittiğinde yerini ne alacak?
