Zonguldak'ta yaşayan 81 yaşındaki Şahinde Ermiş, hayatın zorluklarına karşı fırçasını bir kalkan gibi kullanarak ilham verici bir başarı hikayesine imza attı. Eşini 39 yıl önce kaybetmesinin ardından dört çocuğunu tek başına yetiştirme sorumluluğunu üstlenen Ermiş, tüm bu süreçlerin ardından keşfettiği resim tutkusuyla adeta yeniden doğdu. Hiçbir akademik eğitim almadan, sadece televizyondaki resim programlarını izleyerek kendi tekniklerini geliştiren Ermiş, bugün sanat dünyasında azmiyle örnek gösterilen bir isim haline geldi.
Televizyon ekranından tuvale uzanan yolculuk
Sanatla tanışma hikayesini ünlü ressam Bob Ross'u izleyerek başlatan Ermiş, o günlerde hissettiği heyecanı şu sözlerle özetliyor: Televizyonda resim yapanları gördüğümde içimden ben de yapabilirim dedim ve evimin duvarlarını süslemek amacıyla başladığım bu serüven, bugün beni kişisel sergiler açan bir noktaya taşıdı. Bugüne kadar toplamda 80 tabloya imza atan sanatçı, zamanının büyük bir kısmını köydeki evinde veya şehirdeki balkonunda tuval başında geçiriyor. Resim yaparken dış dünyayla bağını tamamen kopardığını ifade eden Ermiş, tüm dikkatini ve enerjisini tuvaline aktararak huzuru bulduğunu belirtiyor.
Yirmi yıllık bekleyişin ardından gelen ikinci sergi
İlk kişisel sergisini 2006 yılında sanatseverlerin beğenisine sunan Şahinde Ermiş, aradan geçen yirmi yılın ardından 81 yaşında ikinci sergisini açmanın haklı gururunu yaşıyor. Zonguldak Güzel Sanatlar Galerisi'nde düzenlenen ve 23 eserin yer aldığı serginin açılışına Zonguldak Valisi Osman Hacıbektaşoğlu'nun eşi Güney Hacıbektaşoğlu, protokol üyeleri ve çok sayıda sanatsever katıldı. Sergi, 15, 16 ve 17 Eylül tarihlerinde ziyaretçilerini ağırlamaya devam edecek. Ermiş, sergide özellikle manzara ve eski ev temalarına odaklandığını, doğanın sunduğu su ve ağaç gibi unsurları resmetmekten büyük keyif aldığını ifade ediyor.
Sanatla gelen huzur ve üretkenlik
İlerleyen yaşına rağmen üretmeye devam etmenin kendisi için en büyük motivasyon kaynağı olduğunu vurgulayan Ermiş, boş vakitlerini bulmaca çözerek ve doğayı gözlemleyerek değerlendirdiğini söylüyor. İnsan figürleri çalışmakta zorlandığını ancak doğa resimlerinde kendini çok daha özgür hissettiğini belirten sanatçı, sergiye gösterilen yoğun ilgiden dolayı oldukça mutlu. Protokol üyeleri ve vatandaşlar tarafından büyük bir takdirle karşılanan bu azimli duruş, sanatın yaş tanımadığının ve her yaşta yeni bir tutkuya başlamanın mümkün olduğunun en somut kanıtı olarak görülüyor. Ermiş'in hikayesi, zorluklar karşısında pes etmek yerine sanata sığınan bir kadının, yirmi yıl sonra bile hayallerini nasıl gerçekleştirebileceğini gözler önüne seriyor.
