Takvimler 17 Eylül 1950 tarihini gösterdiğinde, Tuğgeneral Tahsin Yazıcı komutasındaki 5 bin 90 kişilik 1. Türk Tugayı, İskenderun Limanı'ndan hareket ederek Uzak Doğu'ya doğru uzun ve meşakkatli bir yolculuğa çıktı. Bu tarihi sürecin canlı tanıklarından biri olan ve bugün Yozgat'ın Sarıkaya ilçesine bağlı Hasbek köyünde yaşamını sürdüren 96 yaşındaki Kore gazisi Şevki Kanak, o günlerin zorlu koşullarını ve cephedeki anılarını yıllar sonra gözyaşları içinde anlattı. Vatan toprağından binlerce kilometre uzakta, büyük bir bilinmezliğin içinde verdikleri mücadeleyi aktaran Kanak, o dönemde yaşadığı derin aile özlemini ve cephe arkadaşlığı duygusunu dile getirdi.
Cephede geçen bir yılın ağır yükü
O dönemde henüz bekâr olduğunu belirten Şevki Kanak, ailesinin Kore'ye gittiğini öğrendiğinde yaşadığı üzüntüyü ve geride bıraktığı anne babasının çektiği çileyi unutamadığını ifade etti. Cepheye giden her askerin benzer bir yazgıyı paylaştığını vurgulayan Kanak, vadesi yetenlerin geri döndüğünü, yetmeyenlerin ise orada kaldığını belirterek, Kore'de geçirdiği bir yıl boyunca cephe hattından başka bir yer görmediğini söyledi. Aklının sürekli köyünde ve ailesinde olduğunu belirten gazi, o günlerin zorluğunu ve omuz omuza savaştığı arkadaşlarının hatırasını hala taze tuttuğunu dile getirdi.
Köyün yaşayan efsanesi ve gurur kaynağı
Şevki Kanak'ın akrabası ve aynı zamanda Hasbek Köyü Muhtarı olan Mehmet Kahraman, gaziyle aynı köyde yaşamaktan ve onunla akraba olmaktan büyük bir onur duyduklarını belirtti. Kanak'ı köyün yaşayan bir tarihi ve efsanesi olarak tanımlayan Kahraman, onun gençlik yıllarında cepheden cepheye koştuğu anıları dinleyerek büyüdüklerini ifade etti. Devletin yetkili makamlarının, valilerin ve kaymakamların düzenli olarak ziyaret ettiği Kanak'ın, köyün gurur kaynağı olduğunu vurgulayan muhtar, onun ihtiyaçlarının yakından takip edildiğini ve her zaman baş tacı edildiğini sözlerine ekledi.
Geçmişten bugüne değişen vefa duygusu
Gazinin eşi Hatice Kanak ise eşinin savaşa gitmiş olmasından dolayı her zaman gurur duyduğunu ancak geçmişte yaşadıkları zorlukları da unutmadığını belirtti. Eşinin savaştan döndükten sonra çobanlık yaparak hayatını kazandığını anlatan Hatice Hanım, eskiden gazi olmanın toplumda hak ettiği değeri görmediğini, ancak son yıllarda devletin sağladığı imkânlarla bu durumun değiştiğini ifade etti. Çocuklarını okutmak için tarlalarda mercimek yolduğu, kalem ve defter parası bulmakta zorlandığı o sefillik günlerini hatırlatan Hatice Kanak, bugün gazilere gösterilen ilginin ve sağlanan desteğin kendileri için büyük bir anlam taşıdığını vurguladı.
