Artvin'in Kemalpaşa ilçesinde yaşayan çocuklar, artık her sabah büyük bir heyecanla çöp kamyonunun yolunu gözlüyor. Yıllardır temizlik personeli olarak görev yapan 40 yaşındaki Rıfat Başar, bir zamanlar çocukların kokusu nedeniyle kaçtığı o devasa aracı, miniklerin en sevdiği oyun alanına dönüştürmeyi başardı. Başar'ın kendi maaşıyla aldığı oyuncakları dağıtmasıyla başlayan bu süreç, ilçedeki çocukların çöp kamyonuna bakış açısını tamamen değiştirdi. Artık kamyonun sesini duyan çocuklar, korkmak yerine Rıfat abilerine koşuyor.
Kokuya karşı temizlik ve oyuncak seferberliği
Kemalpaşa Belediyesi bünyesinde altı yıldır hizmet veren Rıfat Başar, mesleğinin ilk yıllarında çocukların çöp kamyonundan uzaklaşmasına neden olan koku sorununu çözmek için yoğun bir çaba sarf etti. Aracını her gün titizlikle yıkayıp kurutarak kokuyu minimize eden Başar, buna rağmen çocukların çekincesinin devam ettiğini fark etti. Çocukların araçtan kaçmasını engellemek ve onlara çöp kamyonunu sevdirmek isteyen Başar, yaratıcı bir fikirle şoför kabinini küçük oyuncak arabalarla süslemeye başladı. Bu küçük dokunuş, çocukların ilgisini çekmeye yetti ve zamanla kamyonun dışı da pelüş oyuncaklarla donatıldı.
Maaşının bir kısmını çocukların mutluluğuna ayırıyor
Başar'ın başlattığı bu gönüllü hareket, kısa sürede mahalledeki tüm çocukların dikkatini çekti. Başlangıçta birkaç oyuncakla başlayan bu süreç, talebin artmasıyla birlikte daha kapsamlı bir hale geldi. Rıfat Başar, artık her gün güzergâhı üzerinde yaklaşık 50 ile 60 arasında oyuncak dağıtıyor. Maaşının bir bölümünü düzenli olarak oyuncak alımına ayıran Başar, çocukların yüzündeki tebessümü görmenin kendisine çalışma azmi verdiğini belirtiyor. Çocukların isteklerini not eden ve ertesi gün mutlaka getiren Başar, bu sayede mahalleliyle arasında güçlü bir bağ kurdu.
Korku yerini sevgiye bıraktı
Çocukların artık kamyondan kaçmak yerine Rıfat abilerine seslenerek yanına geldiğini görmek, Başar için en büyük motivasyon kaynağı haline geldi. Okul yolunda kamyonu bekleyen minikler, Rıfat abilerinin aracını gördüklerinde büyük bir sevinç yaşıyor. Başar, çocukların kendisine olan güvenini ve sevgisini şu sözlerle özetliyor: Çocuklar artık aracın sesini duyduklarında beni tanıyorlar ve Rıfat abi diye sesleniyorlar. Bazen istedikleri oyuncak elimde olmuyor ama onları asla unutmuyorum, ertesi gün mutlaka alıp getiriyorum. Onların o anki mutluluğu, tüm yorgunluğumu alıp götürüyor ve bana daha hevesli çalışma gücü veriyor. Bu küçük ama anlamlı hareket, hem çocukların çöp kamyonuna olan ön yargısını kırdı hem de mahallede örnek bir dayanışma hikâyesine dönüştü.
