Edirne'de bir araya gelen 80 kadın, hayatlarının en zorlu sınavlarından birini müzik ve dayanışmanın iyileştirici gücüyle veriyor. Altı yıl önce meme kanseriyle mücadele eden ve bu süreci başarıyla atlatan Sevgi Eryavaş'ın, kendi iyileşme sürecinde keşfettiği müziği diğer kadınlarla paylaşma arzusu, bugün onlarca kişiye umut olan Sevgili Günebakanlar ritim grubunu doğurdu. Hastalıkla mücadele eden ya da bu süreci geride bırakmış kadınların buluştuğu bu grup, sadece bir müzik topluluğu değil, aynı zamanda birbirine kenetlenmiş bir destek ağı olarak faaliyet gösteriyor. Her hafta düzenlenen buluşmalarda darbukaların ritmi, hastane koridorlarının soğukluğunu unutturarak yerini kahkahalara ve paylaşılan hikayelere bırakıyor. Bugüne kadar gruptaki 10 kadın kanseri tamamen geride bırakırken, tedavisi devam eden üyeler de bu ritimlerin sağladığı moral ile süreci daha kolay atlatıyor.
Müziğin iyileştirici gücüyle gelen moral
Grubun kurucusu Sevgi Eryavaş, kanser tanısı aldığı dönemde yaşadığı korkunun kendisine hayatı farklı bir pencereden görmeyi öğrettiğini belirtiyor. Eryavaş, hastalığın kendisini daha önce hiç yapmadığı bir şeyi yapmaya, yani kendine yatırım yapmaya ve mutlu etmeye yönlendirdiğini ifade ediyor. Müzik, özellikle de ritim tutmanın tınıları, onun için deniz dalgaları gibi yayılan bir şifa kaynağına dönüşmüş durumda. Eryavaş, grubun sadece hastalıkla anılmasını istemiyor; buranın herkesin eğlenmeye, sosyalleşmeye ve dertlerini unutmaya ihtiyaç duyduğu bir tedavi merkezi gibi işlediğini vurguluyor. Kadınların evlerine kapanmak yerine bir araya gelerek yaşam enerjilerini tazeledikleri bu ortam, kanserle mücadelenin sadece tıbbi değil, aynı zamanda psikolojik ve sosyal bir dayanışma süreci olduğunu kanıtlıyor.
Kemoterapi sonrası ritimle gelen huzur
Grubun üyelerinden Fatma Çengel, kanser teşhisi konulduktan sonra bile etkinliklere katılmayı bir an olsun bırakmadığını anlatıyor. Kemoterapi seanslarından çıkar çıkmaz soluğu grupta alan Çengel, Sevgi Eryavaş'ı adeta yarı doktoru gibi gördüğünü belirtiyor. Tedavi sürecinde arkadaşlarının desteğiyle hastalığı neredeyse hissetmediğini ifade eden Çengel, kadınlara evlerine kapanmamaları ve bu tür sosyal gruplara dahil olmaları konusunda ilham veriyor. Bir diğer üye Selma Kelam ise psikoloğunun tavsiyesiyle başladığı darbuka çalmanın, içindeki öfkeyi ve stresi dışa vurmasına yardımcı olduğunu söylüyor. Her vuruşta biraz daha hafiflediğini hisseden Kelam için bu grup, sadece bir hobi değil, aynı zamanda birbirlerine şifa oldukları özel bir alan haline gelmiş durumda.
Dayanışma ile büyüyen yaşam sevinci
Sevgili Günebakanlar ritim grubu, sadece kendi üyelerine değil, çeşitli organizasyonlarda sahne alarak müziğin birleştirici gücünü geniş kitlelere de taşıyor. Kanserle mücadelenin sadece hastane odalarında değil, yaşamın içinde, ritimle ve dostlukla da sürdürülebileceğini gösteren bu kadınlar, her geçen gün daha fazla kişiye ulaşıyor. Kimi kemoterapi sürecinin zorluklarını darbukayla aşarken, kimi hastalığı yenmenin mutluluğunu arkadaşlarıyla paylaşıyor. Bu topluluk, zor zamanlarda birbirine sarılmanın, birlikte gülmenin ve ağlamanın iyileştirici etkisini en somut haliyle ortaya koyuyor. Edirne'den yükselen bu ritimler, kanserle mücadele eden tüm kadınlar için bir umut ışığı olmaya devam ediyor.
