Yozgat’ın Çekerek ilçesindeki Demircialan köyü, bugünlerde bambaşka bir yaşam mücadelesine sahne oluyor. Güneydoğu Anadolu’dan yola çıkıp bölgeye yerleşen aileler, yazın en sıcak günlerinde meşe kömürü üretmek için ter döküyor.
Ateşin başındaki zorlu mesai
İşçiler günün ilk ışıklarıyla dağlık araziye dağılıyor. Topladıkları meşe odunlarını "torluk" dedikleri piramit ocaklara diziyorlar. Üzerini toprak ve çalılarla kapattıkları odunlar, günlerce sürecek kontrollü bir yanma sürecine giriyor. Bu işlem sırasında hem kavurucu güneşle hem de ocaklardan yükselen yoğun dumanla mücadele ediyorlar.
Çadır kentte hayat nasıl geçiyor
Üretim alanının hemen yanına kurdukları çadırlarda 8 akraba aile bir arada yaşıyor. İş bölümü oldukça net. Erkekler günün 24 saati duman nöbeti tutarken, kadınlar toprak tandırlarda günlük ekmeklerini pişiriyor. 16 yıldır bu işi yapan Hüseyin Vuran, mesleksizlik nedeniyle bu ağır şartlara mecbur olduklarını söylüyor. Kazancın ise tamamen şansa bağlı olduğunu ifade ediyor.
Peki bu durum ne anlama geliyor
Bu ailelerin hikayesi, Türkiye'deki mevsimlik tarım ve orman işçiliğinin en ham halini gösteriyor. Emek yoğun bu sektörde kazanç belirsiz olsa da, aileler bir arada kalarak hayata tutunmaya devam ediyor. Şimdi ise tüm gözler, ocaklardan çıkacak kömürün piyasadaki alıcısını bulmasına çevrildi.
