Bayburt’un Kitre köyünde yaşayanlar yıllar önce evlerinin çevresine diktikleri ağaçlardan her yaz taze meyve topluyor. Bölge halkı, hasadı bir şenlik havasında yaparken doğadaki diğer canlıları da unutmuyor.
Doğa ile uyumlu hasat geleneği
Köylüler kiraz toplarken ulaşılması zor olan en üst dallara müdahale etmiyor. Bu meyveleri kargaların payı olarak ağaçta bırakıyorlar. 40 kilometre uzaklıktaki köyde uygulanan bu yöntem, bölgenin imece kültürünü de yansıtıyor. Ticari bir amaç gütmeyen vatandaşlar, ağaçlara özel bir bakım yapmadan her yıl ürün alabiliyor.
Yüksek rakımın kattığı lezzet
Bayburt’un sert iklimi ve yüksek rakımı kirazın karakterini belirliyor. Gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkı meyvenin daha yavaş olgunlaşmasını sağlıyor. Düşük nem oranı ise kirazın çatlamasını engelliyor. Bu şartlar altında yetişen meyveler, marketlerde satılanlara göre çok daha yoğun bir aromaya ve şeker oranına sahip oluyor.
Bu gelenek devam eder mi
Bölgedeki ağaçlar tamamen kişisel tüketim için kullanılıyor. Şehir hayatının hızından uzak bu gelenek, doğaya verilen değeri de gözler önüne seriyor. Önümüzdeki yıllarda da aynı paylaşım kültürüyle hasat yapılması bekleniyor.
