Erzurum'da faaliyet gösteren ve bünyesinde 280 civarında üye barındıran Erzurum Zihinsel Engelliler Derneği, hizmet verdiği binanın fiziksel koşulları nedeniyle büyük bir dramla karşı karşıya. Vakıflar İşhanı'nın 4'üncü katında yer alan dernek merkezi, özellikle bedensel engeli bulunan üyeler için aşılması güç bir engel haline geldi. Asansör sisteminin bulunmadığı binada, tekerlekli sandalye veya akülü araç kullanan bireyler, derneğe ulaşabilmek için yakınlarının veya diğer üyelerin desteğine muhtaç kalıyor.

Merdivenlerde yaşanan zorlu mücadele
Dernek binasına ulaşmak isteyen engelli bireyler, çoğu zaman 3 veya 4 kişinin yardımıyla kucaklanarak merdivenlerden yukarı taşınıyor. Bu durum hem engelli bireylerin onuru hem de onlara yardım eden yakınları için oldukça zorlayıcı bir sürece dönüşüyor. Dernek Başkanı Şaban Hepekbiç, bu tablonun kabul edilemez olduğunu belirterek, engelli bireylerin sosyal hayata katılımını desteklemek amacıyla kurulan bir merkezin, kendi üyelerine erişim noktasında bu kadar büyük bir engel teşkil etmesinin üzüntü verici olduğunu ifade ediyor.

Ailelerin çağrısı: Düz ayak bir yer istiyoruz
Derneğin müdavimlerinden olan ve 30 yaşındaki zihinsel engelli oğlu Oğuz ile birlikte hayat mücadelesi veren Mehtap Ortaç, yaşadıkları sıkıntıları dile getirerek yetkililerden destek bekliyor. Eşini yıllar önce kaybeden ve tek başına oğluyla ilgilenen Ortaç, derneğin sunduğu hizmetlerden memnun olduklarını ancak binanın fiziksel yapısının kendilerini derneğe gelmekten alıkoyduğunu belirtiyor. Birçok engelli bireyin benzer zorluklar nedeniyle derneğe ulaşamadığını vurgulayan aileler, belediyelerden giriş katında, kolay ulaşılabilir ve engelli bireylerin ihtiyaçlarına uygun bir yer tahsis edilmesini talep ediyor.

Daha kaliteli hizmet için uygun fiziki şartlar şart
Dernek Başkanı Şaban Hepekbiç, sadece merdiven sorunuyla değil, aynı zamanda binanın iç donanımının da engelli bireylerin ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olduğu gerçeğiyle mücadele ettiklerini belirtiyor. Mevcut binada engelli bireylerin kullanımına uygun lavabo ve tuvaletlerin bulunmaması, dernekteki etkinliklerin kalitesini ve süresini kısıtlıyor. Hepekbiç, çocukların rahatça vakit geçirebileceği, bahçesi olan ve tüm fiziksel engellerin ortadan kaldırıldığı bir mekanın, derneğin sunduğu hizmetin kalitesini artıracağını ifade ediyor. Allah'ın emaneti olarak gördükleri bu bireylere hak ettikleri şartlarda hizmet sunabilmek için yerel yönetimlerin ve hayırseverlerin desteğine ihtiyaç duyduklarını belirten dernek yönetimi, engelli bireylerin sosyal hayata daha aktif katılımı için bu değişimin şart olduğunu vurguluyor.



