Eskişehir denince akla gelen ilk değerlerden biri olan lületaşı, günümüzde büyük bir kriz yaşıyor. Yıllardır kentin kimliğini yansıtan bu özel maden, çırak bulunamaması yüzünden artık sadece yaşlı ustaların elinde hayat buluyor. Genç kuşakların başka mesleklere yönelmesi, bu kadim zanaatın sonunu getiriyor.
Usta yetişmiyor, meslek bitiyor
Sektörün içinde büyüyen 21 yaşındaki Vacip Han Aktaş, yaşanan boşluğu net bir şekilde ortaya koyuyor. Aktaş, babasının 53 yaşında olmasına rağmen piyasada 40’lı yaşlarda bile usta bulmanın imkansız olduğunu söylüyor. Usta-çırak ilişkisiyle öğrenilen bu zanaat, gençlerin mesleğe ilgi duymaması nedeniyle bir daha geri gelmemek üzere kayboluyor.
Tanıtım eksikliği ilgiyi öldürüyor
Dünyada başka örneği bulunmayan bu beyaz taş, hak ettiği ilgiyi görmüyor. İşin mutfağında olanlar, lületaşının yeterince göz önünde olmadığını ve yeterli tanıtım yapılmadığını vurguluyor. Gençler ise farklı teknik bölümlerde uzmanlaşmayı tercih ettiği için, baba mesleği olan lületaşı işlemeciliği artık sadece boş vakitlerde uğraşılan bir hobiye dönüşüyor.
