Gaziantep Bakırcılar Çarşısı’nın emektar isimlerinden Mustafa Yılmaz, yarım asırlık tecrübesiyle geleneksel el sanatlarını yaşatmak için mücadele veriyor. Un, buğday ve fıstık eleği üretimi yapan Yılmaz, teknolojiye ve değişen alışkanlıklara karşı direnen son ustalardan biri.
Usta bulmanın zorluğu
Mesleğini 30 yıldır icra eden Yılmaz, bugün gelinen noktada en büyük sorunun çırak yetişmemesi olduğunu söylüyor. Günlük 2 bin lira gibi günümüz şartlarında oldukça dikkat çekici bir kazanç teklif etmesine rağmen gençlerden ilgi göremiyor. Gelenlerin çoğu ise işin zahmetli olması nedeniyle iki gün sonra tezgahı bırakıp gidiyor. Bu durum, yüzyıllardır süregelen bu el zanaatının geleceğini ciddi şekilde tehdit ediyor.
Neden çırak yok
Modern fabrikaların seri üretim sistemleri geleneksel elekçiliğe olan talebi büyük oranda düşürdü. Eskiden Suriye ve Arap ülkelerine kadar uzanan geniş bir pazara sahip olan meslek, günümüzde sadece birkaç ustanın çabasıyla ayakta kalabiliyor. Usta Yılmaz, gürgen ağacından tamamen el emeğiyle hazırladığı ürünlerin kalitesine güvense de, bu kültürü devredecek bir el bulamamaktan yakınıyor. Mesleğin son temsilcileri, gençlerin bu kadim zanaata sahip çıkmasını bekliyor.
