Kahramanmaraş’ın Avrupa Birliği tescilli meşhur tarhanası, sadece içeriğiyle değil, kurutulduğu hasırlarla da bir kültürün parçası. Ancak son yıllarda piyasaya giren naylon ürünler, sazlıklardan toplanan bu geleneksel hasırların yerini almaya başladı.
Doğal hasır üretimi nasıl yapılıyor
Osmaniye’nin Düziçi, Karataş ve Yumurtalık bölgelerinde yetişen sazları toplayan ustalar, bu bitkileri haftalarca süren bir emekle tek tek örüyor. Yaklaşık 40 yıldır bu mesleği sürdüren Eşe Filiz, ailecek verdikleri emeğin karşılığını almakta zorlandıklarını söylüyor. Hasırları örmek için 2-3 ay boyunca tozlu yollarda, zor şartlar altında çalışan üreticiler, sonunda elde ettikleri ürünleri Kahramanmaraş pazarına getiriyor.
Naylon yerine neden doğal hasır tercih edilmeli:
Naylon ürünlerin aksine doğal hasırlar, tarhananın hava almasını sağlayarak lezzetini korumasına yardımcı oluyor. Eşe Filiz, naylon zeminlerde kurutulan tarhananın sertleştiğini ve kalitesinin düştüğünü vurguluyor. Sağlık açısından da doğal olanı işaret eden ustalar, Maraşlıların tercihlerini bu yönde kullanmasını bekliyor. Satışların düşmesi nedeniyle geçim sıkıntısı yaşayan üreticiler, el emeği bu geleneğin yok olmasından endişe duyuyor. Bundan sonraki süreçte, yerel mutfak kültürünün bir parçası olan bu doğal hasırların, maliyet ve kolaylık bahanesiyle tamamen piyasadan silinip silinmeyeceğini zaman gösterecek.
