Konya'da yaşayan Macide Büşra Yeloğlu, 18 yaşında görme yetisini kaybettiğinde dünyası karardı. Dışarı çıkmayı bıraktı ve evine kapandı. Ancak annesinin "Bize bağımlı yaşayamazsın" diyerek eline tutuşturduğu bir paspas sapı, onun için özgürlüğe giden yolun ilk adımı oldu.
Baston yerine geçen o paspas sapıyla sokağa çıkan Yeloğlu, zamanla kendi işlerini halletmeyi öğrendi. Bugün ise sadece günlük işlerini yapmakla kalmıyor, Braille alfabesiyle hafızlığını tamamlayıp eğitim hayatına azimle devam ediyor.
Paspas sapından diplomaya uzanan yol
Yeloğlu, görme engelli bireylere karşı toplumdaki ön yargılı yaklaşımların kendisini başta çok üzdüğünü anlatıyor. "Siz neden dışarı çıktınız, sahibiniz yok mu?" gibi sorularla sık sık karşılaşıyor. Ancak o, çevresindeki olumsuz sesleri duymazdan gelmeyi tercih ediyor. Ailesinin verdiği öz güven sayesinde İlahiyat Fakültesi'ni bitirdi, şimdi ise ikinci üniversitesi olan Radyo Televizyon Programcılığı bölümünde okuyor.
Kendi engellerini aşmak isteyenlere tavsiyesi ise çok net: "Hayatta herkesin karşısına taşlar çıkıyor. Önemli olan o taşları toplayıp yola devam edebilmek. Dışarıdaki olumsuz seslere aldanmayın ve kendi potansiyelinize güvenin."
Bundan sonra ne olur
Macide Büşra Yeloğlu, eğitimini tamamladıktan sonra iletişim alanında profesyonel bir kariyer hedefliyor. Kendi hikayesiyle binlerce engelli bireye ilham vermeye devam eden Yeloğlu, sadece kendi hayatını değil, toplumun engelli bireylere bakış açısını da değiştirmeyi amaçlıyor.
