Ordu'nun Perşembe ilçesinde 74 yaşındaki Hasan Usta, 5 metrekarelik dükkanında yarım asrı aşan tecrübesiyle lastik tamiri yapmaya devam ediyor. 1960’lı yıllarda muavinlik yaparak başladığı meslek hayatında, bugün yanında çalıştıracak veya işini öğretecek birini bulamamaktan yakınıyor.
Dükkanının kapısını her gün aynı heyecanla açan Hasan Usta, teknolojinin ve değişen yaşam şartlarının el sanatlarına bakışı nasıl değiştirdiğini gözlemliyor. Eskiden yoğun ilgi gören tamircilik mesleği, günümüzde gençler tarafından "kirli bir iş" olarak görülmesi nedeniyle tercih edilmiyor.
Gençler neden meslekten kaçıyor
Hasan Usta, gençleri teşvik etmek için ücretsiz eğitim vermeye bile razı. Ancak telefonlara ve markalı kıyafetlere yönelen yeni neslin, işin mutfağında olmayı reddettiğini söylüyor. Usta, "Bedava versem dahi gelen yok, herkes masa başı veya temiz iş arıyor" diyerek dert yanıyor.
Mesleğin geleceği ne olacak
55 yıllık bir birikim, çırak yetişmediği için Hasan Usta'nın emekliliğiyle birlikte tarihe karışma riski taşıyor. İlçedeki araç sahiplerinin güvenle gittiği bu küçük tamirhane, bugün sadece bir dükkan değil, aynı zamanda kaybolmaya yüz tutmuş bir zanaatın son temsilcisi konumunda. Usta, bir yandan işini zevkle sürdürürken, diğer yandan mesleğini sahiplenecek birini beklemeye devam ediyor.
