Ordu’nun Fatsa ilçesinde yaşayan Serkan Özçelik, dükkanında hem bakırcılık yapıyor hem de eski usul kalaycılığı devam ettiriyor. Çocukluk yıllarında babasının yanında çıraklık yaparak öğrendiği bu kadim mesleği, günümüzde ayakta tutmaya çalışan az sayıdaki ustadan biri olarak dikkat çekiyor.
ZORLU MESAİNİN PERDE ARKASI
Kalaycılık dışarıdan bakıldığında sadece parlatma işlemi gibi görünse de aslında büyük bir sabır ve emek gerektiriyor. Özçelik, saatlerce yanan ateşin karşısında bakır kapları temizleyip parlatıyor. Bu yoğun çalışma temposunun hem bedeni hem de zihni yorduğunu belirten usta, ortaya çıkan sonucun tüm bu zorluklara değdiğini vurguluyor. Eskiden her mahallede bir kalaycı varken, bugün bu mesleğin teknoloji karşısında ciddi kan kaybettiğini üzülerek anlatıyor.
KÜLTÜREL MİRASI KORUMA ÇABASI
Özçelik için kalaycılık sadece bir geçim kapısı değil, aynı zamanda babasından devraldığı kültürel bir sorumluluk. Fatsa’da bu sanatın son temsilcilerinden biri olmanın ağırlığını taşıyor. Yeni nesil çırak yetişmemesi mesleğin geleceği için en büyük risk olarak öne çıkıyor. Yine de Özçelik, bakır kaplarda pişen yemeklerin lezzetinin başka hiçbir şeyde olmadığını hatırlatarak, ata yadigârı bu sanatı yaşatmakta kararlı.
