Osmaniye’de yaşayan 10 yaşındaki Abdullah Eman, yaşıtlarının aksine vaktini sokaklarda veya dijital oyunlarda değil, kamusal alanları temizleyerek geçiriyor. Annesinin yaptığı kurabiyeleri ve kendi oyuncaklarını satan Abdullah, elde ettiği gelirle aldığı temizlik malzemelerini gönüllü bir hizmete dönüştürüyor.
Kendi harçlığını kendi kazanıyor
Abdullah, babasına maddi olarak yük olmamak için kendi yöntemlerini geliştirmiş. Annesinin pişirdiği kurabiyeleri ve artık oynamadığı oyuncaklarını satarak temizlik malzemeleri için gerekli bütçeyi oluşturuyor. Kendi ifadesiyle "beyaz, aydınlık ve umut" demek olduğu için temizlik yaparken her zaman beyaz kıyafetler giyiyor. Bu davranışıyla sadece çevresini güzelleştirmekle kalmıyor, sosyal medyada paylaştığı videolarla insanlarda çevre duyarlılığı oluşturmayı amaçlıyor.
Telefon bağımlılığının panzehri iyilik
Abdullah’ın bu çabası, bölgedeki vatandaşların da dikkatini çekiyor. Ayağı kırık olduğu için hayrat çeşmesini temizleyemeyen bir mahalle sakini, Abdullah’ın videolarını görüp ona ulaştığında beklemediği bir yanıt aldı. Küçük çocuk, teklif dahi etmeden gönüllü olarak gelip o çeşmeyi tertemiz yaptı. Telefon ve oyun bağımlılığından uzak durmak için kendisine bu yolu seçen Abdullah, Osmaniye’de "umut veren çocuk" olarak anılmak istiyor ve herkesten çevresine karşı duyarlı olmasını bekliyor.
