Sivas'ın Çarşıbaşı Mahallesi'nde yaşayan 70 yaşındaki Hekmet Yücedağ, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte hem mahalle sakinlerinin sorunlarını dinlemek hem de yıllara meydan okuyan el becerisini sergilemek için dükkanının yolunu tutuyor. Tam 35 yıldır mahalle muhtarlığı koltuğunda oturan Yücedağ, sadece bir idareci değil, aynı zamanda bölgenin en eski zanaatkarlarından biri olarak tanınıyor. 15 yaşında dedesinin yanında gaz ocağı tamiriyle başlayan bu serüven, bugün çaydanlık ve tencere restorasyonuyla devam ediyor. Yücedağ için bu dükkan, sadece bir iş yeri değil, aynı zamanda kuşaktan kuşağa aktarılan bir kültür mirasının yaşayan müzesi konumunda.
Dede mirası iki farklı görev
Muhtarlık görevini yedi dönemdir başarıyla sürdüren Yücedağ, bu sorumluluğun kendisine dedesinden miras kaldığını belirtiyor. Dedesi zamanında muhtar azası olarak görev yaparken, kendisi de muhtarlık makamına kadar yükselerek aile geleneğini bir üst seviyeye taşımış. Yücedağ, hem mahallelinin resmi işlerini takip ettiği hem de eskiyen mutfak eşyalarını polisaj yöntemiyle ilk günkü parlaklığına kavuşturduğu bu çift yönlü yaşam tarzından büyük bir memnuniyet duyduğunu ifade ediyor. Dedesinin yanında çıraklık yaptığı günlerden bugüne, teknolojinin değişimiyle birlikte tamir ettiği eşyalar da evrim geçirdi. Gaz ocaklarının yerini modern mutfak gereçleri alsa da, onun elindeki ustalığın değişmediği mahalleli tarafından da takdirle karşılanıyor.
Eskimeyen zanaatın modern dokunuşu
Günümüzde pek çok kişinin kullanıp attığı çaydanlıklar ve düdüklü tencereler, Yücedağ'ın ellerinde yeniden hayat buluyor. Kulp değişiminden iç kireç temizliğine, polisajla parlatma işleminden mekanik onarımlara kadar her aşamayı bizzat üstlenen usta, eşyaların ömrünü uzatarak hem aile bütçesine hem de çevreye katkı sağlıyor. 40 yıllık mesleki birikimini, 35 yıllık muhtarlık tecrübesiyle harmanlayan Yücedağ, dükkanına gelen her müşterinin aynı zamanda bir mahalle sakini olması sayesinde sorunlara anında çözüm üretebiliyor. Bu durum, onun hem bir esnaf hem de bir kanaat önderi olarak mahalledeki saygınlığını pekiştiriyor.
Geleceğe taşınan bir yaşam felsefesi
Yetmiş yaşına gelmesine rağmen çalışma azminden hiçbir şey kaybetmeyen Hekmet Yücedağ, mesleğini sadece bir geçim kaynağı olarak görmüyor. Geçmişin izlerini taşıyan bu dükkanda, dedesinden öğrendiği disiplini ve dürüstlüğü genç nesillere de örnek olacak şekilde sergiliyor. Muhtarlık görevini ve tamircilik zanaatını bir arada yürütmenin zorluklarına rağmen, her iki işin de kendisine büyük bir manevi huzur verdiğini dile getiriyor. Yücedağ, sağlığı elverdiği sürece hem mahallesine hizmet etmeye hem de unutulmaya yüz tutmuş bu zanaatı yaşatmaya kararlı olduğunu vurguluyor. Onun hikayesi, geleneklerin modern dünyada nasıl varlığını sürdürebileceğine dair ilham verici bir örnek oluşturuyor.
