Yozgat’ın Sorgun ilçesine bağlı Boğazcumafakılı köyünde, yılların emeği olan kavaklıklar bir bir kesiliyor. Bölgede çam ormanlarının eksikliği, kavak ağaçlarını ev inşaatlarından mobilyacılığa kadar her alanda vazgeçilmez kılıyor. Yöre halkı için sadece bir ağaç türü değil, aynı zamanda çocuklarının geleceği için dikilen birer birikim aracı olan bu ağaçlar, bugün ekonomiye can veriyor.
KAVAĞIN KALİTESİ NASIL ANLAŞILIR
Uzun yıllardır bu işle uğraşan Rüştü Arslan, her kavak ağacının aynı kalitede olmadığını anlatıyor. Arslan'a göre inşaat işlerinde selvi kavağı en makbulü çünkü kesildiğinde eğilme veya yarılma yapmıyor. Kanada kavağı ise daha yumuşak dokusuyla mobilya sektöründe tercih ediliyor. Ağacın türü ve kalitesi, fiyatını da doğrudan etkiliyor. Bugün bir ton selvi kavağı 6 bin 500 ile 7 bin lira arasında alıcı bulurken, kara kavak biraz daha uygun fiyatla satılıyor.
ESKİ USUL BİRİKİM ARACI OLARAK KAVAK
Bölge halkından Bilal Kılıç, kavakların geçmişte sadece kereste olmadığını hatırlatıyor. Eskiden başlık parası olarak kavak ağaçlarının verildiği, süt hakkının bu ağaçlarla ödendiği günler artık geride kaldı. Köylüler için 20-30 yıl boyunca büyütülen bu ağaçlar, ev yapımında ya da nakit ihtiyacında hayat kurtarıcı bir rol oynadı. Bugün ise o devir kapanırken, kalan ağaçlar hızarlarda biçilerek inşaat sektörünün ihtiyacını karşılamaya devam ediyor. Peki, bu geleneksel birikim yöntemi modernleşen dünyada yerini neye bırakacak?
