Düzce, 12 Kasım 1999 tarihinde yaşanan büyük felaketin üzerinden geçen 27 yılın ardından, o karanlık gecenin izlerini hala yüreğinde taşıyor. Depremin yıl dönümü vesilesiyle Anıtpark Meydanı'nda düzenlenen anma etkinlikleri, sadece bir hatırlatma değil, aynı zamanda geçmişin acı dolu tecrübelerinin yeni nesillere aktarıldığı bir buluşma noktasına dönüştü. Düzce Valiliği öncülüğünde kurulan stantlarda, bölgedeki arama kurtarma ekipleri hem teknik kapasitelerini sergiliyor hem de afet bilincini canlı tutmaya çalışıyor. Ancak bu etkinliklerin en çarpıcı anı, Düzce Arama Kurtarma Derneği (DAKE) üyelerinin gece saatlerinde ısınmak amacıyla yaktığı ateşle yaşandı. Yükselen alevler, 27 yıl önce evlerini kaybeden ve soğuk Kasım gecelerinde hayatta kalma mücadelesi veren binlerce insanın hafızasındaki o zorlu günleri bir anda geri getirdi.
Geçmişin izleri ateş başında birleşti
DAKE gönüllüleri, stant başında bekledikleri sırada yaktıkları ateşin etrafında toplanarak, deprem sonrası yaşanan o çetin günleri genç kuşaklara aktarma fırsatı buldu. Ateşin sıcaklığı, sadece fiziksel bir ısınma aracı değil, aynı zamanda o günlerin korkusunu, çaresizliğini ve ardından gelen büyük dayanışmayı simgeleyen bir köprü oldu. Depremi bizzat yaşayan dernek üyeleri, o dönemde çadırlarda verilen yaşam mücadelesini, sobaların etrafında birleşen komşuluk ilişkilerini ve korkunun insanları nasıl birbirine kenetlediğini anlattı. Bu anma, deprem gerçeğinin sadece binaların yıkılmasıyla değil, insanların hayatlarında bıraktığı derin izlerle de hatırlanması gerektiğini bir kez daha gözler önüne serdi.
Dargınlıkları bitiren o zorlu günler
Depremden sağ kurtulan DAKE gönüllüsü Ali Bengiloğlu, o geceyi uykuda yakalandığını belirterek, yaşadığı şaşkınlığı ve sonrasında gelişen süreci şu sözlerle ifade etti: O gece ne olduğunu anlayamamıştık, daha önce benzer bir tecrübemiz yoktu. Dışarı çıktığımızda gördüğümüz manzara yıkımın boyutunu gözler önüne seriyordu. Evimiz ahşap olduğu için ayakta kalmıştı ancak çevremizdeki her yer yerle bir olmuştu. O soğuk günlerde ateş yakarak ısınmaya çalışırken, korkunun verdiği duyguyla insanlar arasındaki tüm dargınlıklar sona ermişti. Ateşin başında bir araya gelen komşular, birbirine destek olarak o zorlu süreci atlatmaya çalıştı. Bugün burada yaktığımız ateş, o günlerin acı hatıralarını ve aslında ne kadar büyük bir ders aldığımızı bize tekrar hatırlatıyor.
Deprem çocuklarının hafızasındaki yıkım
DAKE yönetim kurulu üyesi İsmail Penbegüllü ise depremi bir çocuk gözüyle hatırlayanlardan. O dönemde Gebze'de lise öğrencisi olduğunu belirten Penbegüllü, Düzce depreminin şiddetini uzak mesafeden bile nasıl hissettiklerini şöyle anlattı: 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerini tam anlamıyla yaşamış biriyim. Düzce depremini Gebze'den hissettiğimizde, apartmanımızın asansör raylarının bile yamulduğunu gördüm. Korkuyla Ankara'ya doğru yola çıktığımızda, Düzce'den geçerken gördüğüm manzara hala gözlerimin önünde. İnsanlar o dondurucu soğukta ateş yakmış, etrafında oturuyorlardı. Şimdi burada o ateşi tekrar görünce, o acı dolu gecelerin tüm detayları zihnimde yeniden canlandı. Bu etkinlikler, deprem gerçeğini unutmamak ve her an hazırlıklı olmak adına büyük bir önem taşıyor.
