İzmir'i sarsan 30 Ekim 2020 depremi, sadece binaları yıkmakla kalmadı, aynı zamanda o gün enkaz başında görev yapan itfaiye personelinin hayatında da geri dönülemez değişimlere yol açtı. Kimi hamile eşini, kimi küçük çocuğunu geride bırakarak görev çağrısına yanıt veren ekipler, bir yandan kendi aileleri için endişelenirken diğer yandan enkaz altındaki canları kurtarmak için ölümle burun buruna bir mücadele verdi. İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı bünyesinde görev yapan Ulaş Eşbah, Murat Ataman, Mesut Yelekçi, Hüseyin Çağdaş Özbek ve Ömer Arifoğulları gibi isimler, o günün hem acı hem de umut dolu anlarını bugün bile aynı yoğunlukla hatırlıyor.
Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgi
İtfaiye Çavuşu Murat Ataman, Bayraklı Manavkuyu'daki Egemen Apartmanı'nda 17 yaşındaki Umut'a ulaştıkları anı, meslek hayatının en zorlu sınavlarından biri olarak tanımlıyor. Dizlerinden aşağısı enkaz altında kalan genci kurtarmak için mutfakla koridor arasındaki dar alanda çalışırken, üzerlerindeki devasa dolabın kapağının aniden açılmasıyla büyük bir panik yaşadıklarını belirtiyor. Ataman, o anları bir artçı sarsıntıda binanın tamamen üzerlerine çökebileceği korkusuyla geçirdiklerini, ancak pes etmeyerek iğneyle kuyu kazar gibi Umut'u sağ salim çıkardıklarını ifade ediyor. Gencin kurtarılmasıyla annesinin yaşadığı mutluluğa tanıklık etmenin, kendileri için tüm yorgunlukları unutturan bir ödül olduğunu dile getiriyor.
Korkuyu kırmak ve hayat kurtarmak
Hüseyin Çağdaş Özbek ise deprem anında araç kullanırken iki binanın birbirine çarpmasına tanıklık etmenin şokunu henüz atlatamadan, eşinin gitmemesi yönündeki ricasına rağmen görev yerine koştuğunu anlatıyor. Bornova'daki Yılmaz Erbek Apartmanı'nda yana yatan binanın içine girerken göğsüne saplanan korkuyu, betonu kırdıkça nasıl yendiğini vurguluyor. Özbek, 40'lı yaşlarındaki bir kadını sağ kurtarmanın verdiği gururun, mesleki zorlukların ötesinde bir duygu olduğunu belirtiyor. Öte yandan, 14 yıllık itfaiyeci Mesut Yelekçi, hamile eşini ve iki yaşındaki kızını evde bırakmanın ağırlığıyla enkazda çalışmanın ne kadar zor olduğunu, ancak Umut'u kurtardıklarında ekip olarak birbirlerine sarıldıklarında hissettikleri o büyük rahatlamanın her şeye değdiğini söylüyor.
Afetin bıraktığı duygusal miras
Depremin sadece fiziksel değil, duygusal etkileri de itfaiye erlerinin hayatında kalıcı izler bırakmış durumda. 18 yıllık itfaiyeci Ulaş Eşbah, depremden sonra uzun süre tetikte yaşadığını ve tedbirli olma duygusunun bir parçası haline geldiğini belirtiyor. Ömer Arifoğulları ise Yılmaz Erbek Apartmanı'ndaki kurtarma başarısının ardından, Yağcıoğlu Apartmanı'nda bir anne ve çocuğunun cansız bedenlerine ulaşmanın verdiği derin acıyı paylaşıyor. Ailelerin enkaz başındaki feryatlarının, mesleki eğitimlerin ötesinde bir duygusal yük oluşturduğunu ifade eden Arifoğulları, her büyük afette aslında bir parçalarını orada bıraktıklarını ve bu tecrübelerin kendilerini daha sakin, daha sevecen bireylere dönüştürdüğünü vurguluyor.
