Manisa Demirci’de tütün üreticileri, sabahın ilk ışıklarıyla tarlanın yolunu tutuyor. Güneş tepeye çıktığında ise kavurucu sıcak altında ağır bir mesai başlıyor. Teknoloji tarlaya girse de bu işin yükü hâlâ insan sırtında dönüyor.
ZORLU ÇALIŞMA ŞARTLARI
Tütün dikimi artık büyük oranda makinelerle yapılıyor. Yine de bu yöntem, emeği azaltmıyor. Bir traktörün arkasında 5 kişi fide dikiyor, bir kişi ise aracı kullanıyor. Üreticiler, makinenin toprağa bıraktığı fidelerin ardından hemen can suyu veriyor. Akşama kadar hiç durmadan süren bu süreç, işçileri hem fiziksel hem de zihinsel olarak yoruyor. Üretici Ali Kuş, sürekli aynı pozisyonda çalışmanın vücutta ciddi ağrılar bıraktığını söylüyor.
ÇİFTÇİNİN ARTAN YÜKÜ
Üreticilerin tek derdi sıcak hava değil. Doğal afetler ve yüksek maliyetler, çiftçinin belini büküyor. Dolu ve sel gibi felaketler tarladaki ürünü vurdukça kazanç düşüyor. Üretici Şadiye Aksu, her geçen gün daha fazla zorlandıklarını belirtiyor. Çiftçi, harcadığı onca emeğe rağmen kazancının düşüklüğünden şikayetçi. Tütün üretimi, zahmetli yapısı nedeniyle her geçen yıl daha fazla fedakarlık istiyor.
